The.52.Hertz.Lonely.

You’ve got the words to change a nation

تبلیغات تبلیغات

اگر زحمتی نیست یک جایی برای جیغ کشیدن درست کنید

شاید خودم نمی دانستم دلم می خواست جیغ بکشم به نحوی خشمم را بروز بدهم دلم می خواست بگویم در یک جاهایی بسته زبانم و تلنبار کلمات را پشت گلویم احساس می کنم انگار که به سمت بیرون روی بالا می آیند اما من سد راهشان می شوم کلماتم نه راه پیش دارند نه راه پس همان جا در قلبم تقلا می کنند انگار که در برابر زوال فراموشی یا فرورفتگی یک  مرداب انسان نما  مقاومت می کنند 

طبق یک قول که هر روز مهم نیست چه طور به چرت و پرت می گذرد باید حداقل یک کتاب بخوانم در حال خواندن کتاب تشابه ها و  تناقض ها از ادوارد سعید و دنیل برنییم بودم که با خودم گفتم حالا که در این کتاب در مورد موسیقی کلاسیک از منظر فلسفه و جامعه شناسی حرف می زنند چرا همزمان موسیقی گوش ندهم به جاست موزیک سر زدم لیست آهنگ ها پشت سر هم بخش می شد تا این که به این قطعه  رسید قطعه ای که اکثرا آن را شنیده ایم در سکانس هایی که یک نوع جیغ خفه و تعقیب و گریز داشتند

نا خواسته کتاب را کنار گذاشتم با موسیقی همراه شدم انگار که داشتم جیغ می کشیدم خشمم را سر سکوتی که بیخ گلویم را گرفته بود خالی می کردم به گلویم اشاره می کردم صدا ندارم اما صدایم یک فریاد شد من بعد از شنیدن این قطعه حس روزهایی را داشتم که فریاد کشیده بودم حالا چه فریادی و چرا ماجرایش مفصل است الان می خواهم به جیغ کشیدنم ادامه بدهم بدون آن که صدایش شنیده شود 

 

برچسب‌ها: فرورفتگی
The.52.Hertz.Lonely. ، ۱۴۰۲-۱۲-۲۵ ، متفرقه
در صورتی که این صفحه دارای محتوای مجرمانه است یا درخواست حذف آن را دارید لطفا گزارش دهید.

مطالب پیشنهادی

آخرین مطالب سایر وبلاگ ها

جستجو در وبلاگ ها